Jednym z powodów łączenia winorośli europejskiej z amerykańską było pojawienie się filoksery w winnicach europejskich w drugiej połowie XIX w., przed którą żadna winorośl europejska zupełnie nie potrafiła się obronić. Ostatecznym wynikiem tych prób było znalezione sposobu na opanowanie tej sytuacji przez szczepienie krzewów europejskich na podkładach amerykańskich. Polega ona na zaszczepianiu odmian europejskich na podkładach winorośli amerykańskich odpornych na filokserę. Zanim do tego doszło, krzyżowano szczepy różnych rodzin, w wyniku czego otrzymano wiele nowych odmian, których uprawa rozpowszechniła w całej Europie. Od lat trzydziestych XX w. uprawę mieszańców zaczęto redukować na korzyść szczepów europejskich. Obecnie mieszańce służą przede wszystkim do produkcji win stołowych i destylatów, a ich głównym obszarem uprawy są wschodnie wybrzeże USA i wschodnia Kanada. Najważniejszymi aktualnie przedstawicielami mieszańców są Seyval Blanc, Vidal, Rabat Blanc, Baco Noir, Villard Noir, Cascade i Leon Millet.